Branchevervaging en voedselveiligheid

Het is een nieuwe trend in winkelland; iedereen zijn eigen koffieshop of lunchroom. Je kan geen grote boekhandel of meubelwinkel binnenlopen zonder over een bord te struikelen met daarop “het broodje van de week” of “koffie met huisgemaakt appeltaart”.

Deze trend, vele jaren geleden ingezet door IKEA, begint echter behoorlijk wild te groeien en de bestaande horeca in de weg te zitten. Het verbaast ons daarom nogal dat we hier eigenlijk weinig over lezen. Als McDonalds stoelen ging verkopen zou de meubelbranche op zijn achterste poten staan. Of als Van der Valk parallel geïmporteerd Villeroy en Boch porselein ging verkopen kon dat wel eens een enorme rel worden. Een strandtent op Scheveningen had vorig jaar wat eigen logo t-shirtjes hangen die ze verkochten. Een flinke boete was het gevolg. En waag het nou niet om zonnebrand te verkopen op een mooie stranddag want ze hangen je er gelijk aan…

Hoe raar is het dan dat allerhande winkels zonder problemen een volledig ingerichte horecahoek mogen neerzetten. Als er iets specialistisch werk is is het wel de bereiding van eten en drinken. Let wel, wij zeggen hier niet dat de hygiëne of iets dergelijks niet in orde is maar het verbaast ons gewoon. Daar komt ook nog eens bij dat de horeca geen hoofdzaak is voor deze bedrijven. Wat betekent dat ze het product voor lagere prijzen kunnen verkopen. Iedereen kent het één euro ontbijt van Ikea. Eigenlijk volslagen belachelijk en behoorlijk oneerlijke concurrentie. Maar ik hoor er niemand over? Geen collega’s, geen brancheverenigingen en geen politiek.

Wat betreft catering Den Haag is er momenteel ook sprake van wildgroei. Het aantal cateringbedrijven dat uit de grond schiet is enorm. Net als het aantal zzp’ers dat catered overigens. Regelmatig worden wij in de particuliere markt geconfronteerd met prijsopgaves van slagers, koks, bakkers , cafetaria’s en al wat er meer is. Op zich prima een beetje concurrentie maar zij kunnen natuurlijk een stuk goedkoper werken dan wij.

Wij hebben geïnvesteerd in een dure keuken, transportmaterialen en allerhande spullen ten behoeve van veiligheid en hygiëne. Dit is in fors contrast met de zzp’er die vanuit huis (en dus moeilijk te controleren door de keuringsdiensten) en met zijn personenwagen de consument bediend. Dat voelt toch echt als oneerlijke concurrentie net zoals de broodjeszaken in de winkelstraten tandenknarsend moeten toezien hoe de nieuwe meubelwinkels intern luxe lunchrooms bouwen en onder de prijs gaan zitten.

Voor alle duidelijkheid; we houden hier geen klaagzang. We kunnen prima onze eigen broek ophouden en weten door op andere vlakken waarde te creëren nog steeds prima ons brood verdienen. Sterker nog we weten ons juist steeds beter te profileren in de huidige markt als een duurzaam kwaliteitsbedrijf en dat maakt dat we redelijk ongeschonden de “crisis”doorkomen.  Maar toch vreet het wel een beetje aan ons moeten we eerlijk zeggen. Het voelt niet prettig om tussen allerhande “rommelaars” en branchevreemden te moeten opereren en soms zelfs te moeten concurreren als die niet aan dezelfde spelregels hoeven te voldoen.

Wellicht dat de brancheorganisatie zich toch wat meer moeten laten horen want momenteel is er in een branche die enorme klappen oploopt geen sprake van gelijke monniken en gelijke kappen. We laten ons een beetje de kaas van het brood eten.

Restaurant recensie sites

De afgelopen weken is er nogal wat commotie over recensie sites voor restaurants. Voor- en tegenstanders buitelen over elkaar heen. Cijfermuizen komen met onderzoeken en restaurateurs met emotionele en boze veronderstellingen. In het gewoel is de draad niet meer te vinden. En dat terwijl het toch allemaal heel simpel is wat ons betreft.

Feit één is dat de sites niet meer zijn weg te denken uit de maatschappij en derhalve zullen we ze moeten accepteren en er mee leren omgaan. Hoe moeilijk het soms ook is, er zal op één of andere manier schade aan een onderneming gedaan worden als een gast (of malloot net hoe je dit bekijkt) weer eens een vurig pleidooi schrijft om een bepaalde onderneming vooral niet meer te bezoeken of deze juist op een vileine manier een “voldoende” geeft.  Je kan je daar tegen verzetten door er op in te gaan en voor positieve recensies te zorgen maar de geloofwaardigheid van het geheel wordt daar niet beter door.

Feit twee is dat er veelal anoniem gepost wordt en zelfs niet eens vast te stellen is of de scribent in kwestie de zaak daadwerkelijk bezocht heeft. Het kan werkelijk iedereen zijn. Er is geen enkele controle met betrekking tot wie wat schrijft. Het kan je boze buurman zijn, een concurrent, je ex-vriend(in) die je wil kwetsen of juist je vrouw, beste vriend of familielid die je een duw in de rug willen geven.

Feit drie is dat de sites “big business”  zijn en zij er alle belang bij hebben hun voortbestaan te garanderen. Dat kan op verschillende manieren en de transparantie  daarover is niet te ontdekken. Ze kunnen zich in stand houden als een glaszetter die zelf de ramen in gooit. Een zeer gewild businessmodel in de internetwereld.

Feit vier is de waardering van de beoordeling. Hoe goed is een zeven of drieënhalve ster. Voor de één is dat een voldoende maar voor de meeste restaurateurs die wij kennen voelt dat als een onvoldoende. In ons vak ga je voor een negen of een tien. Je bent zo goed als je laatste dag en iedere fout is er één te veel. Echter is het wel zo dat wat de één als een minpunt ziet de ander juist waardeert. Actief verkopen is er daar één van; als je glas leeg is en de kelner vraagt of je nog wat wil drinken vinden wij dat prettig terwijl de helft van de mensen dit juist opdringerig vindt. Iedere zaak heeft zijn specifieke “schwung” en daar hoef je het niet altijd mee eens te zijn. Kortom iedereen waardeert anders.

Feit vijf is wellicht de belangrijkste. SMAKEN VERSCHILLEN!! Waar wij geweldig eten vindt een ander dat misschien wel een volledige flop. Wij zullen niet achter de PC kruipen maar de ander wellicht wel met een éénzijdige negatieve recensie als gevolg. Mooi voorbeeld daarvan is een diner dat wij recentelijk hadden in een gerenommeerde zaak in de regio. Wij hadden het absoluut niet naar onze zin maar vrienden van ons die vijf tafels verderop zaten ervoeren de avond als “juichend”. Dit terwijl we hetzelfde menu en wijn arrangement hadden. Wat wij echter wel zagen was dat het technisch allemaal klopte, er werden feitelijk geen fouten gemaakt. Alleen was het niet helemaal “ons ding”.

Er zijn maar weinig goede beoordelaars. Guide Michelin is er daar één van. Vakmensen die vakmensen objectief beoordelen is namelijk ook een vak.

Recensiesites zijn wat ons betreft geen knip voor de neus waard of in één woord; onbetrouwbaar.

Maar dat is onze mening. En die is vanzelfsprekend ook niet zaligmakend.

Over bierprijzen

Op maandag 8 maart 2004 schreef een zekere Jeroen een artikel over de bierprijzen. http://www.beelen.net/story/sid109/bierprijs.html De kwaliteit van het artikel buiten beschouwing latend staat er duidelijk in dat de bierprijs voor horeca ondernemers destijds 1,37 per liter was. De consument betaalde 0,96  cent per liter in de supermarkt. Een verschil van 43%.

Gisteren tijdens het zappen kwam er een aanbieding voor een kratje Amstel voorbij op TV ; de prijs € 7,99 voor een krat van 24 flesjes. Dat is omgerekend € 1,01 per liter. Overigens een prijs die vrijwel standaard is voor een krat bier. De ene keer is Heineken in de aanbieding, dan Grolsch of Bavaria en dan weer Amstel. Het wisselt elkaar mooi af zullen we maar zeggen. Strak gepland!

Toevallig kregen wij, Gastheeren catering Den Haag, van onze brouwer op 2 maart de nieuwe prijzen door van ons bier en hou u vast; de prijs van een 50 liter fust is momenteel € 106,29. Dat is € 2,12 per liter. Dat is zonder kortingen overigens  maar het is toch wel schrikbarend als je het afzet tegenover het kratje Amstel in de supermarkt.  Een verschil van meer dan 100%. Dat is toch wel klapperen met de oortjes. De prijs van het horeca bier is overigens exclusief BTW de supermarkt prijs is inclusief BTW.

De brief van de brouwerij zegt: “Om een gezonde bedrijfsvoering te kunnen continueren, zijn wij genoodzaakt deze prijsaanpassingen door te voeren”. “Met vriendelijke groet,” We moeten zeggen dat we er wel een nare smaak van in de mond krijgen. De prijsverhoging komt vrijwel volledig op het conto van de grootverbruikers. Natuurlijk zijn er omstandigheden waardoor het wellicht voor de brouwers duurder is om aan de horeca te leveren dan aan supermarkten maar deze verschillen zijn astronomisch. Natuurlijk gaat de prijs voor grondstoffen omhoog maar om die pijn dan alleen bij de horeca ondernemers te leggen is niet echt fair.

Opvallend vinden we ook de weinig verschillende prijzen van de brouwers. Die lijken wel als aan een draadje met elkaar verbonden en wekken de indruk dat het onderling allemaal geregisseerd is. Wat natuurlijk helemaal niet zo’n vreemde gedachte is. Ze zitten per slot van rekening bijna dagelijks met elkaar aan tafel bij bijvoorbeeld het Centraal Brouwerij Kantoor en andere zelf gereguleerde productschappen.

Even voor alle duidelijkheid. We beschuldigen hier niemand en kunnen zelf geen enkel bewijs aandragen voor de insinuaties maar zoals gezegd voelt het niet goed. En als je nuchter naar bovenstaande feiten kijkt kunnen wij voor ons zelf makkelijk tot de conclusie komen. Dit is niet OK!

Tja en dan de vraag wat we er aan gaan doen. Waarschijnlijk niks. De horeca is te versplinterd en te veel afhankelijk van haar brouwers om een vuist te maken. Ook de banken zijn daar debet aan overigens door hun weigering horeca te ondersteunen. En ja ook wij kunnen de hand in eigen boezem steken omdat het ons maar niet lukt ons goed te verenigen en een harde gezamenlijke vuist te maken.

Het enige wat de horeca kan doen is de prijzen verder opvoeren en de furie van de gast over zich heen laten komen. Wat ons betreft maakt het allemaal niet zoveel uit. We zijn brouwerijvrij en kunnen onze positie redelijk uit onderhandelen maar wat hebben we een medelijden met al die ondernemers die zich willoos moeten laten melken en waarvan velen de slachtbank op zullen gaan.

Dat het anders kan bewijzen Duitsland en België. Daar lijkt het allemaal toch allemaal wat eerlijker en beter verdeeld te zijn en zijn de ondernemers geen melkkoeien maar gewoon gewaardeerde klanten. Graag vragen wij de brouwers dan ook om wat meer begrip in plaats van dat zij ons begrip afdwingen. De geloofwaardigheid van dit systeem is in het geding en dat heeft voor alle partijen negatieve gevolgen uiteindelijk. Ook voor de heren brouwers.

Oh, oh, Den Haag

Behalve dat we het afgelopen weekend behoorlijk druk gehad hebben met wat leuke partijen en ontvangsten was het toch ook een weekend van ontspanning.  Een weekend waarin Den Haag zich van haar beste kant liet zien.

Allereerst was vrijdag de 070borrel in de Grote Kerk een groot succes. Zelfs zo groot dat de initiatiefnemers er keer op keer zelf van overdonderd zijn. De vorige keer was het twee keer zo druk als ze verwacht hadden en dat zorgde voor de nodige problemen maar met de aanpassingen die ze gemaakt hadden was het dit keer een stuk beter geregeld. Maar niemand had verwacht dat het nog drukker zou worden en zo stond er op het hoogtepunt zo’n enorme mensenmassa in de kerk dat we er even stil van werden. Wat een knaller.

Een woord van respect naar de organisatie is dan ook op zijn plaats. Als je zoveel leuke mensen in goede harmonie bij elkaar kan brengen dan heb je wat in je mars. Natuurlijk waren er weer verbeterpunten maar dat is alleen maar mooi want dan wordt het de volgende keer nog beter. We zijn dan ook benieuwd wat ze voor de volgende keer voor Den Haag gaan bedenken. We hebben er nu al zin in. Voor de echte liefhebbers is er aankomende vrijdag de lancering van de 010borrel. We hopen voor ze dat dit net zo’n succes wordt.

Vanuit het Haagse horeca oogpunt lijkt het ons echter niet al te best. Het publiek op de 070borrel is het publiek dat uitgaat en niet op een paar euro meer of minder kijkt. Dat moeten de ondernemers in de binnenstad toch voelen. Zeker als je bedenkt dat er ook nog andere concepten voor de vrijdagborrels zijn die ook best succesvol zijn. Het is dan ook een verschuiving van  de omzet op vrijdag en dat is van oudsher toch een belangrijke dag voor de natte horeca.  Aan de andere  kant is het echter een stukje geweldige Den Haag promotie die weer voor “spin off” op andere dagen zorgt dus kan het goed zijn dat het juist een positief effect heeft. We zijn daar best  benieuwd naar of dat de becijferen is.

Een ander stukje Den Haag promotie was natuurlijk weer ADO dit weekend. Wij waren in de gelukkige omstandigheid om in het stadion verwarmd met een biertje in de hand de wedstrijd tegen VVV te bekijken en wat was het leuk zeg. Drie nul winst voor ADO in een gezellig uitverkocht huis. Dit was een echt voetbalfeest . Mooi om twaalfduizend kelen Oh, oh, Den Haag te horen meezingen na ieder goal. Kippenvel kregen we ervan. Het stadion zelf is werkelijk perfect qua opbouw en grootte. Iedereen zit lekker dicht op het veld en de aanhang is ouderwets fanatiek.

Waar we erg van onder de indruk waren was hoe soepel alles geregeld werd. Parkeren, entree, alles ging snel en gemoedelijk. Ook indrukwekkend  is de wereld van de skyboxen natuurlijk. De één is nog mooier ingericht dan de ander en het bier vloeide rijkelijk. Vanzelfsprekend helpt het mee dat ADO er goed voorstaat maar wij weten dat al deze mensen er ook stonden toen het slecht ging. Ook toen zijn ze blijven steunen en sponsoren. De gezamenlijke Haagse ondernemers skybox `Un momento d´ADO” is daarvan een mooi voorbeeld. Mensen met een groen-geel hart die gezamenlijk een prachtplek hebben gecreëerd.

Dit alles opgeteld bij alle bedrijvigheid, de vele (hoge) bouwprojecten en de kijkcijferhit Oh,oh, Cherso en het zal duidelijk zijn dat Den Haag op het moment swingt. En natuurlijk terecht. Den Haag begint een stad te worden die alles heeft. Een prachtige ligging aan zee, internationale organisaties, multinationals, een prachtig stadion en steeds betere horeca én last but not least is Den Haag natuurlijk de stad waar de regering zetelt. Met recht dus het centrum van Nederland; een mooie stad achter de duinen!

Dus, al met al  een prachtig Haags weekend en het moet maar eens gezegd worden dat de schrijver dezes, cateraar in Den Haag én behept met Brabants bloed, steeds minder heimwee heeft en flink “last” krijgt van het  Haagse virus. Maar dat had u tijdens het lezen waarschijnlijk al begrepen. Haagsche cateraars zijn trouwens ook erg goed

Catering 2011

Een nieuw jaar , nieuwe kansen zo luidt het gezegde en als je de berichten in de diverse kranten mag geloven wordt het één grote goed nieuws show in 2011. Het wordt het jaar van het aandeel, bedrijfsovernames en het definitieve herstel. Het lijkt wel of iedereen positief is of gewoon maar een roze bril opgezet heeft om het in ieder geval positief te doen lijken. In principe is daar niets mis mee maar het is wel een hele stevige ommezwaai die vooral de media maken. “Weg met het doemdenken en volle kracht vooruit” is het devies. De media lijkt echter wel de grip op de realiteit enigszins verloren te hebben want het is niet zo rooskleurig als bijna alle geciteerde analisten van de diverse banken en financiële instellingen willen doen geloven. Het lijkt een beetje op stemmingmakerij ten eigen gunste. Zeer gevaarlijk gezien de vele dreigingen op economisch vlak.

Voor wat betreft de catering is het jaar natuurlijk op zijn slechtst begonnen. De vele discussies over de nieuwjaarsrecepties hebben er behoorlijk ingehakt in de cateringbranche. Vaak zijn dit grote opdrachten die ervoor zorgen dat de stille maanden januari en februari in ieder geval niet negatief afgesloten worden. Daar is echter nu flink in gesneden dit jaar. Vanuit ons perspectief dan ook hulde voor Van Aartsen en consorten dat zij dit in onze regio wél door hebben laten gaan. Maar daarmee is het gevaar nog niet geweken. Het gevaar zit hem namelijk in de stemmingmakerij rondom de ontvangsten, recepties en afscheidsfeesten in de diverse overheidsinstellingen. Er wordt door de samenleving met argusogen gekeken naar dit soort “partijtjes”. In de ogen van het publiek zijn het excessen die aangepakt moeten worden. Het is sociaal niet meer verantwoord en dus hoe dan ook zal er in de toekomst scherper op dit soort zaken gelet gaan worden. Om rumoer te voorkomen zal zeker het één en ander afgelast worden. De politiek kan het niet maken om het publiek tegen zich te krijgen. Dat kost stemmen. En ook de private sector zal zich eens flink achter de oren gaan krabben of die “dure” ontvangsten nog wel zo nodig zijn. Wat dat betreft dus een slecht begin van 2011 voor onze branche.

Maar dat is niet het enige wat aan de hand is. Een andere belangrijke factor is dat de voedselprijzen op het moment torenhoog zijn. De prijs van bijvoorbeeld een mud aardappels is volstrekt uit de pas met de realiteit. En met die realiteit bedoelen we; de prijs waar we het voor verkocht hebben. In onze branche is het normaal dat we drie tot zes maanden van te voren offreren en tot overeenstemming komen. Nu echter de prijzen zó hoog liggen verliezen we hier behoorlijk marge. Een marge die al heel erg dun was als gevolg van de prijzenoorlog die een aantal cateraars voeren. Het kan dus niet anders of er gaan koppen rollen. Er is weinig vet op de botten en de markt is volledig in onbalans. Wederom geen best begin van het jaar.

Last but not least zal ook de BTW verhoging in de cultuursector de branche gaan raken want hoe je het ook wendt of keert, een euro kan maar één keer uitgegeven worden. Als het kaartje voor de voorstelling duurder wordt, kan er in de pauze minder verteerd worden. Daar vele cateraars verbonden zijn aan dit soort instellingen gaan hier ook klappen vallen. Zoals eerder gezegd zijn de marges in cateringland dun, dus iedere klap is direct voelbaar en kan fataal zijn.

Is er dan helemaal geen goed nieuws? Zeer zeker wel! De markt is aan het veranderen en dat biedt kansen. We worden gedwongen te innoveren en lopende zaken scherp tegen het licht te houden. Vele contracten die de afgelopen jaren door diverse cateraars gesloten zijn zullen moeten worden ontbonden of opengebroken. Als er namelijk niets te verdienen is kun je niets te presteren. Misschien op de korte termijn maar op de lange termijn gaat het zeker opbreken. Dit houdt in dat er meer beweging in de markt komt en de partijen die de afgelopen jaren “overleefd” hebben zullen slanker en sterker aan de strijd beginnen. Het speelveld wordt open en kansrijker. Zowel voor grote als kleine partijen.

Om daarin te blijven presteren is een geweldige uitdaging. Wij zijn er in ieder geval klaar voor en hebben er zin in. We blijven met Gastheeren echter kritisch kijken naar de omstandigheden en rekenen ons voor 2011 zeker nog niet rijk. De toekomst zal het leren maar daarover later meer !

Waarom Social Media?

Vrijwel iedere dag spreekt iemand ons aan over onze social media activiteiten. Vaak positief, soms negatief maar meestal vooral nieuwsgierig; waarom zijn jullie zo actief?

Het antwoord op die vraag is eigenlijk simpel. De vraag stellen is hem namelijk al beantwoorden. Nog nooit hebben wij zoveel over ons bedrijf verteld aan iedereen die het maar wilde horen en het resultaat is dat het meer dan ooit over ons bedrijf gaat. De telefoon rinkelt vaker, de website wordt beter bezocht en steeds meer mensen lijken ons bedrijf te kennen. Als we alle plussen en minnen bij elkaar optellen groeit het aantal aanvragen en parallel daaraan gelukkig ook de opdrachten. Het levert ons dus simpelweg meer omzet op!

Zelf hebben we ons ook afgevraagd wat we nou eigenlijk aan het doen waren. Zeker in het begin was het niet makkelijk om aan zowel medewerkers als bekenden uit te leggen waarom we in vredesnaam ons hele bedrijf open gooide. Een Twitter account gekoppeld aan LinkedIn, Facebook, Hyves, Flickr en zelfs deze blog waarin we regelmatig  verhalen over het dagelijkse reilen en zeilen van ons mooie bedrijf. Waar ben je mee bezig? Werd ons regelmatig gevraagd met fronsende blik.

Opvallend aan die vraag was dat die meestal gesteld werd door mensen uit onze directe omgeving. Het leek wel of ze last hadden van plaatsvervangende schaamte. Vooral ook omdat we open zijn over de fouten die we maken, de opdrachten die we verliezen en de ongelukjes die we hebben. Wat heeft het nou voor nut omdat allemaal open en bloot te laten zien? Ook diverse hoogoplopende discussies met personeelsleden die niet begrepen waarom het allemaal zo eerlijk moest hebben we gehad. Want soms voelden mensen zich aangesproken. Het geschreven woord kan namelijk ook heel gemakkelijk verkeerd geïnterpreteerd worden. Maar ook daar zijn we inmiddels doorheen gegroeid. Het is een gezamenlijk project geworden.

Zoals eerder gezegd heeft het ook een aantal “minnen”. Zo worden we vaker dan ooit benaderd door allerhande bedrijven die ons van alles willen verkopen op ieder mogelijk gebied. Als we een personeelsadvertentie plaatsen zetten we er tegenwoordig standaard onder “geen acquisitie” en dan worden we gelukkig maar vier keer per dag gebeld door arbeidsconsulenten. Voor advertentieverkopers voor diverse media zijn we eveneens een geliefd doelwit. We hebben inmiddels een procedure opgesteld om hier zo snel en beleefd mogelijk van af te geraken. Het wordt bijna een sport om ze af te schudden. Het record is elf seconden.

Maar de belangrijkste min is toch wel dat het veel tijd kost. Het is niet iets wat je er zomaar even bijdoet. Er moet goed nagedacht worden over wat je de wereld inslingert. Niet alles wordt namelijk begrepen en iedere dag twitteren dat de koffie lekker is slaat nergens op. Het meest getwitterde woord op zes december in Nederland was kerstversiering. Alsof iedereen moet weten dat je aan het versieren bent voor kerst. Dat begrijpt iedereen ook wel zonder tekst. Ook wij hebben af en toe tenenkrommende zaken op het web geplaatst en let wel; die blijven er voor altijd staan! Een eeuwig herinnering aan je domheid. Belangrijker is echter dat het niet zonder schade en schande gaat. Risicoloos resultaten boeken is er niet bij.

Maar het allermooiste is, en dat is eigenlijk van alle tijden, dat je simpelweg een dagboek bijhoudt. En wat is daar nou voor nieuws aan? Het enige is dat dit dagboek openbaar is. Maar dat maakt ons niets uit. We zijn trots op wat we doen en we zijn dol op het vak wat we uitoefenen. Als we terugkijken naar de eerste jaren van ons bedrijf eind twintigste eeuw ( klinkt aardig toch? ) kunnen we de geschiedenis nog wel reconstrueren aan de hand van offertes, facturen en foto’s en dat soort dingen. Maar we kunnen niet meer de dagelijkse gang van zaken terughalen met alle emoties die daaraan verbonden zijn. Door Twitter kunnen we dat wel doordat het veel meer momentgericht is en dat vinden we heel waardevol voor de toekomst.

Een ander positief aspect is dat we heel dicht bij collega’s, leveranciers en vooral (potentiële) opdrachtgevers zijn. We kunnen ze tegelijk of één op één aanspreken.  Met ze communiceren over wat goed of slecht gaat en inspelen op vragen, stellingen en problemen.  Het dwingt je na te denken over je vak, het daagt je kennis uit en het bouwt aan je autoriteit. De intensiteit van social media is enorm en houdt je stevig  op de zaken gefocust. En daarbij mag niet vergeten worden dat er altijd wat te lachen is. Nergens verspreidt humor zich sneller.

Voor ons bedrijf is het in ieder geval op het lijf geschreven.  Je kunt je profileren zonder de gedrukte media te moeten sponsoren voor een artikel waarin je kritiekloos de hemel in wordt geprezen. Het vergt kennis, consequentie, toewijding en liefde voor je vak. Het leert je omgaan met kritiek en dwingt je fouten op te lossen of te compenseren. Maar bovenal is het gewoon leuk om je bedrijf op alle fronten erdoor te zien groeien. Wij voelen er ons in thuis en we hopen dat we iedereen van onze kwaliteit kunnen overtuigen.

Kerstrecept voor Eend met Whisky

Benodigdheden
-Een eend van 5kg
-2 flessen Schotse whisky
-spekreepjes
-olijfolie

Bereidingswijze:
De eend larderenen de binnenkant inwrijven met peper en zout.
De oven 10 minuten voorverwarmen op 180 graden.
Een longdrinkglas voor de helft vullen met whisky.
De whisky opdrinken gedurende het voorverwarmen van de oven.
De eend op een vuurvaste schaal leggen en een tweede glas whisky inschenken.
Het tweede glas whisky opdrinken en de eend in de oven zetten.
Na 20 minuten de oven op 200 graden zetten en 2 glaven vubben met whisky.
De glaven opdjinken en de scherven van et eeiste glav oplaapen.
Nog een niif glav insjenke en opdlinke.
Na en haiif uui de hoven opedoen om deend te sjekkn.
Blantwondezalf in de padkamer ganaale en op de povenkand van de linkerand toen.
Denove nen sgop geve.
Twee glave wiskiinsjeke en tmiddeste glav leegdinke.
De nove opedoen naadattet eeste glav leeggis en de sjotel vastpakke.
De blantwondezalf op de binnekand van de regtehantoen en deent oprape.
Deent noggis oprape em met nen nantdoek de bwantwondesaif van deent vege.
Ze hande ontvette met viskey en de tupe ssalf veeroprape.
Tkapotte glazzopvege endeent terug in de hove toen.
Deheent oprape en dove eers opedoen.
De twwwiede fles biski pedoen en overeindzette .
Opstaan van de vjoer ent vetsspek onderde kas vege.
Noggis opstaan van de vjoer en tochma blijve zitte.
De bles op de grondzette.
Uide bles drinke wande glave sijn op of kabot.
Denóve aftette, deooge sluite en omvalle.

DE volgende late voormiddag de eend aansnijden met het zilveren feestbestek en degusteren met citroen en mayonese.
De hele rest van de middag en de vroege avond de rotzooi in de keuken opruimen en de wanden en plafond schoonmaken.
Glasscherven en lege flessen naar de glasbak brengen en op de terugweg paracetamol en maagzout kopen!

Smakelijk eten.